| Nie daj się chorobie! – blog medyczny |
| Blog o walce z chorobami i leczeniu ich |
Czerwone wino jest nie tylko szlachetnym i smacznym trunkiem, to także doskonały środek, regulujący pracę naszego serca i układu nerwowego. Spożywany w niewielkich ilościach jest świetnym sposobem na uniknięcie poważnych chorób. Read the rest of this entry »
Jest to choroba dość podstępna, bo jej objawy często przypisuje się zwykłemu przemęczeniu. Okresowy ból czy obrzęk stawów często jest ignorowany, a sami lekarze, rzadko łączą zgłaszane objawy z RZS. Etymologia choroby wciąż pozostawia wiele znaków zapytania, przez co nie znaleziono jeszcze sposobu na całkowite wyleczenie chorych. Znane są za to terapie, które znacznie ułatwiają komfort życia chorych i prowadzą do długotrwałego zahamowania choroby. Read the rest of this entry »
Leczenie zimnem zalecali już starożytni Egipcjanie, jego wykorzystanie polecał także Hipokrates. Wielowiekowy postęp medyczny nie unieważnił leczniczych właściwości niskich temperatur. Ostatnio krioterapia przeżywa zasłużony renesans.
Większość z nas korzysta z dodatkowego ubezpieczenia domu, samochodu czy majątku, co jednak z zabezpieczeniem tego, co najcenniejsze, czyli zdrowia? Podstawowe składki ZUS teoretycznie zapewniają nam kompleksową opiekę zdrowotną, jak jest w praktyce – wszyscy wiemy. Read the rest of this entry »
Wiele osób ma problemy z widzeniem. Przyczyny bywają różne, od zwykłego przemęczenia, aż po poważne choroby. Wczesne wykrycie wady wzroku, pozwala na szybsze włączenie skutecznego leczenia. Dlatego warto zadbać o nasze ok(n)o na świat. Dziś zajmiemy się cichym mącicielem wzroku, czyli astygmatyzmem. Wiele osób nie wie, że ich problemy są spowodowane konkretnym schorzeniem. Przygotowaliśmy małą mapkę i kompas, byście odnaleźli się w temacie astygmatyzmu. Read the rest of this entry »
Wszystkim miłośnikom alkoholowych trunków odpowiadamy od razu – tak, alkohol tuczy. Jednak nie trudno zauważyć, że osoby pijące najczęściej są szczuplejsze od abstynentów. Na czym to polega?
Okres jesienno-zimowy to czas, kiedy przeziębienie czy grypa może złapać każdego, nawet osoby, których choroby się nie imają. Przyczyn może być wiele – osłabienie organizmu to najczęstsza z nich. Czasami wystarczy, że przebywamy w jednym pomieszczeniu z kimś, kto kicha – wtedy o zarażenie bardzo łatwo. Infekcja dróg oddechowych nie zawsze musi oznaczać przyjmowanie antybiotyku. Coraz częściej ludzie wracają do tradycyjnych metod leczenia, czyli medycyny naturalnej i babcinych sposobów. Jednym z nich są bańki lecznicze. Read the rest of this entry »
… ADHD. Większość z nas te dolegliwość charakterystyczną dla dzieci, zna właśnie pod tym skrótem. Inną, funkcjonującą w literaturze specjalistycznej nazwą tego schorzenia jest “zaburzenie hiperkinetyczne”. ADHD to nazwa, którą określa się objawy zarówno z, jak i bez zaburzeń hiperaktywnych, tak u dzieci, jak i u dorosłych.
Funkcjonują również terminy ADD, AADD, AADHD. Pierwszy z nich jest nazwą, która pojawiła się jako pierwsza, ostatni to oznaczenie schorzenia występującego u osób dorosłych.
Pierwsze oznaki zaburzenia można zauważyć już przed piątym rokiem życia dziecka. Charakterystycznym jest tu brak wytrwałości podczas wykonywania różnych czynności, szybkie zniechęcanie się, przechodzenie od jednego zajęcia do drugiego oraz zauważalna, nadmierna aktywność.
Według badań, statystycznie od czterech do ośmiu procent dzieci w wieku od sześciu do dziewięciu lat ma stwierdzone ADHD. Przeważnie są to chłopcy. częstość występowania schorzenia zmniejsza się o połowę z każdym kolejnym wzrostem wieku o pięć lat.
Niestety aż u sześćdziesięciu procent dorosłych, objawy ADHD przechodzonego w dzieciństwie utrzymują się do końca życia. Szczególnie te objawy dotyczące zmniejszonego deficytu uwagi.
mimo licznych badań prowadzonych nad tym zaburzeniem, nadal nie jest znana przyczyna jego występowania. Czynnikami, które jednak mogą znacznie wpłynąć na pojawienie się ADHD lub nasilić jego objawy są uwarunkowania genetyczne, rodzaj diety, a wpływ środowiska społecznego.
Dziecko z ADHD można poznać po takich zachowaniach jak: niepokój ruchowy, nagłe wstawanie z miejsca, chodzenie bez celu, bieganie, machanie rekami, podskakiwanie. Wszystkie te aktywności są całkowicie bezcelowe. Często dziecko z zaburzeniami ADHD po prostu uważane jest za “niegrzeczne”. Pamiętać należy jednak, że takie zachowanie jest w dużej mierze niezależne od dziecka.
W społeczeństwie utrwaliło się przekonanie, że kobieta będąca w „stanie błogosławionym” powinna buchać entuzjazmem, radością i niecierpliwie tupać w miejscu oczekując przyjścia na świat dziecka. Tymczasem dla wielu kobiet ciąża to trudny okres, pełen smutku i niepewności, który potrafi wpędzić kobietę w depresję.
Wiadomo o tym, że kobieta w ciąży ma swoje widzimisię – tu ją boli, tam kuje, czasem zapłacze a potem się zaśmieje. Wahania nastroju są czymś naturalnym, dlatego wiele osób je bagatalizuje i nie dostrzega, że mogą one prowadzić do poważnej choroby. Wiele mówi się bowiem o depresji poporodowej, natomiast depresja w ciąży nadal pozostaje ignorowana. Zagrożone nią są głównie te kobiety, które nie planowały ciąży – samotne panie i nastolatki, kobiety samodzielne martwiące się o swoją niezależność, najczęściej jednak panie postrzegają ciążę jako zagrożenie dla zdrowia jej i dla dziecka. Na depresje są mniej odporne także kobiety zamknięte w sobie, mające złe relacje ze swoim partnerem oraz matką, pochodzące z rodzin w których występowały problemy psychiczne oraz które mają za sobą poronienia lub problemowe ciąże.
Choroba jest trudna do zdiagnozowania, bowiem jest często mylona ze wspomnianymi już wahaniami nastrojów. Różnica jest jednak dość wyraźna, bowiem jeżeli wahania oznaczają przeplatanie się radości i smutku, tak depresję charakteryzuje nieustanne pogłębianie się negatywnych emocji. Często następuje wówczas zmiana rytmu dnia, wzrost lub spadek łaknienia, przewlekłe zmęczenie, brak chęci do życia oraz kłopoty z koncentracją i pamięcią. Kobieta ma wówczas bardzo zaniżone poczucie własnej wartości, czuje się niepotrzebna, nic ją nie interesuje a sytuację w której się znalazła odczuwa nie tylko jak beznadziejną, ale także pozbawioną wyjścia.
Na depresję choruje 10-15 procent kobiet będących w ciąży, wiele jednak się do tego nie przyznaje, dlatego tak ważna jest obserwacja i wsparcie bliskich. Nieleczona depresja i powiązany z nią stres w ciąży może być przyczyną poważnych powikłań. Odbija to się także na dzieciach, które są bardziej niespokojne, mają zaburzenia psychoruchowe oraz częściej chorują na przewlekłe choroby somatyczne.
Gdy chorobę na szczęście uda się wykryć, jak należy ją leczyć? W przypadku lekkiej depresji zaleca się jedynie psychoterapię. W poważniejszych przypadkach niestety należy zastosować leki, które nie są obojętne dla zdrowia i prawidłowego rozwoju dziecka. Stosowana jest także elektroterapia, współcześnie uważana za mało inwazyjną i bezpieczną formę leczenia.
Białaczką określa się grupę chorób nowotworowych układu krwiotwórczego. Nazwa pochodzi od białawego koloru próbki krwi na ostrą białaczkę. Charakteryzuje się ona mniejszą ilością i niższą jakością leukocytów we krwi, szpiku kostnym i narządach wewnętrznych, takich, jak śledziona czy węzły chłonne. Pojawia się częściej u mężczyzn niż u kobiet, w stosunku 3:2.
Dochodzi do transformacji białaczkowej. W jej wyniku powstają zmienione leukocyty. Następują trwałe zmiany cytokinetyczne, metaboliczne i antygenowe. Przyczyniają się do tego takie czynniki, jak retrowirusy, geny, czynniki zewnętrzne (między innymi promieniowanie jonizujące czy środki chemiczne, zanieczyszczenie powietrza, różnego rodzaju zakażenia). Wszystkie te czynniki w znaczny sposób osłabiają układ immunologiczny.
ostra białaczka szpikowa (AML)
przewlekła białaczka szpikowa (CML)
ostra białaczka limfoblastyczna (ALL)
przewlekła białaczka limfatyczna (CLL)
- redukcja ilości komórek białaczkowych:
a) chemioterapia – skutki uboczne są dość demotywujące, ale to jedna ze skuteczniejszych metod
b) powtarzanie kuracji
c) leki dostosowane do biorytmu komórek białaczkowych
- leczenie intensyfikalne – kilka cylki polichemioterapii
- podtrzymywanie remisji
a) redukcja
b) immunoterapia
- leczenie wspomagające
a) leczenie zakażeń
b) leczenie skazy krwotocznej
c) leczenie niedokrwistości
d) odpowiednia dieta
Bardzo istotną metodą leczenia białaczki jest przeszczep szpiku kostnego. Warto zostać dawcą szpiku kostnego, aby ratować ludziom życie. Obecnie można zrobić badania za darmo, dzięki różnego rodzaju fundacjom.