Czerwone wino jest nie tylko szlachetnym i smacznym trunkiem, to także doskonały środek, regulujący pracę naszego serca i układu nerwowego. Spożywany w niewielkich ilościach jest świetnym sposobem na uniknięcie poważnych chorób.

Czerwone wino jest świetnym dowodem na to, że możemy się leczyć tym, co lubimy. Nie każde lekarstwo musi powodować niemiły grymas i gorzki posmak w ustach. Poza tym, że jest pyszne ma udowodnione działanie regulujące układ krążenia. Lampka wina jest świetnym sposobem na obniżenie poziomu cholesterolu i regulowania ciśnienia krwi. Co za tym idzie, chronimy także nasz mózg przed chorobami powstającymi przez podwyższony cholesterol (jak choćby choroba Alzheimera).

Czerwone wino potrafi także doskonale oczyścić nasz organizm z toksyn, sprzyja produkcji czerwonych krwinek i ułatwia przyswajanie żelaza . Działa ono moczopędnie i zdecydowani usprawnia pracę nerek. Niewielkie ilości tego trunku pomagają także skutecznie dotlenić nasz organizm. Stajemy się rozluźnieni przez co więcej tlenu błogo spaceruje po naszych płucach. Dobre ino jest także dobrym pomocnikiem trawienia. Łącząc się z naszym kwasem żołądkowym staje się przeciwbakteryjną i oczyszczającą tarczą.

Ważny jest jednak umiar. By dawka wina miała działanie lecznicze, nie powinna przekraczać dwóch kieliszków dziennie (w przypadku pań, jest to jeden). Wino jest także nauczycielem dyscypliny. Jeśli przesadzimy z jego używaniem, przyniesie ono odwrotny skutek. Warto więc korzystać z tego dobrodziejstwa a przy okazji dostać darmową lekcję umiaru.

]]> http://nie-chorobie.pl/doktor-winko/feed/ 0 http://nie-chorobie.pl/reumatoidalne-zapalenie-stawow/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=reumatoidalne-zapalenie-stawow http://nie-chorobie.pl/reumatoidalne-zapalenie-stawow/#comments Thu, 10 May 2012 10:03:36 +0000 eliza http://nie-chorobie.pl/?p=152 Jest to choroba dość podstępna, bo jej objawy często przypisuje się zwykłemu przemęczeniu. Okresowy ból czy obrzęk stawów często jest ignorowany, a sami lekarze, rzadko łączą zgłaszane objawy z RZS. Etymologia choroby wciąż pozostawia wiele znaków zapytania, przez co nie znaleziono jeszcze sposobu na całkowite wyleczenie chorych. Znane są za to terapie, które znacznie ułatwiają komfort życia chorych i prowadzą do długotrwałego zahamowania choroby.

 RZS jest chorobą autoimmunologiczną, która, zależnie od przypadku, atakuje stawy, skórę, a także narządy wewnętrzne. Do tej pory nie poznano przyczyn tego schorzenia. Statystyki wskazują jednak, że Schorzenie to dotyczy około 1% populacji. Ustalono też, że kobiety zapadają na RZS 2-4 razy częściej niż mężczyźni . Choroba ta może dotknąć pacjentów w każdym wieku, choć najczęściej dotyka osób około 30 roku życia.

Leczenie polega na ograniczeniu uciążliwych objawów, zarówno fizycznych jak i psychicznych. W celu modyfikacji objawów choroby stosuje się lepi przeciwzapalne, niekiedy i przeciwbólowe. Pozostałe leki dobierane są według konkretnego przypadku. Ważne jest zastosowanie kompleksowego leczenia – poza farmakologią, konieczna jest rehabilitacja i odpowiednia dieta. Świetnym uzupełnieniem terapii jest też kriostymulacja. Leczenie zimnem w większosci przypadków nie ma skutków ubocznych, minimalizuje ból, a do tego poprawia ogólną kondycję. Do tego zwiększa wydzielanie hormonu szczęścia. Specjalistyczne komory kriogeniczne zastąpią więc tabletki przeciwbólowe i wizyty u psychologa, do tego zdecydowanie poprawią sprawnośc fizyczną.

Jeśli czujemy się zmęczeni, narzekamy na bóle i sztywność stawów (zwłaszcza rano), warto odwiedzić lekarza rodzinnego i poprosić o skierowanie do reumatologa. Nie warto odkąłdać swojego zdrowia na potem.

Leczenie zimnem zalecali już starożytni Egipcjanie, jego wykorzystanie polecał także Hipokrates. Wielowiekowy postęp medyczny nie unieważnił leczniczych właściwości niskich temperatur. Ostatnio krioterapia przeżywa zasłużony renesans.

Niska temperatura jest jak zastrzyk sił witalnych dla naszego organizmu. Dzięki ekstremalnie niskim temperaturom, nasz organizm mobilizuje się do walki. Kriomedycyna udowodniła, że niskie temperatury są niezastąpionym sposobem leczenia schorzeń narządów ruchu, jest także bardzo skutecznym i bezkrwawym sposobem na przeprowadzenia skomplikowanych operacji (np. neurologicznych). Zimno oswobodzi nas także z wielu problemów dermatologicznych, usuwając kłykciny, brodawki czy nieestetyczne kurzajki.

Znane są dwa rodzaje leczenia zimnem – miejscowe oraz ogólnoustrojowe. Kriokomora jest poważnym impulsem, pobudzającym nasz system immunologiczny. Poza zbawiennym wpływem zimna na nasze ciało, poczujemy także poprawę w sposobie myślenia. Udowodniono, że niskie temperatury zwiększają wydzielanie endorfin, co wyjaśnia uśmiechy na zaróżowionych twarzach pacjentów, opuszczających kriokomory.

Tego typu zabiegi najlepsze rezultaty przynoszą w leczeniu chorób reumatoidalnych, a także skórnych. Stosowane bywają także przy leczeniu depresji zarówno długotrwałych jak i sezonowych. Do korzystania z tego typu metody nie jest konieczne skierowanie od lekarza. Ważny jest jednak wywiad, przeprowadzany przed zabiegiem. Wykwalifikowany personel zbada nasze ciśnienie, OB i ewentualne dolegliwości , dopiero wtedy zdecyduje czy ów zabieg jest w naszym przypadku bezpieczny.

Większość z nas korzysta z dodatkowego ubezpieczenia domu, samochodu czy majątku, co jednak z zabezpieczeniem tego, co najcenniejsze, czyli zdrowia? Podstawowe składki ZUS teoretycznie zapewniają nam kompleksową opiekę zdrowotną, jak jest w praktyce – wszyscy wiemy.

Gdzie najlepiej ubezpieczyć samochód, którą polisą zabezpieczyć nasze mieszkanie – te pytania postawiło sobie wiele osób. Co jednak z pytaniem: jak zabezpieczyć się przed groźnymi chorobami? Schorzenia cywilizacyjne są coraz powszechniejsze, może więc zamiast liczyć na łaskawość losu, lepiej zawczasu pomyśleć o rozwiązaniu? Szlachetne zdrowie, ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie, kto cię stracił. Dziś jednak, oprócz ładnych sentencji, mamy także inne formy docenienia zdrowia. Na rynku znajdziemy wiele ofert, umożliwiających potężne wsparcie finansowe, w przypadku wystąpienia poważnych chorób.

Zdecydowanie warto jest dokładnie poznać warunki, jakie oferuje nam potencjalny ubezpieczyciel. W niektórych umowach możemy spotkać dziwne rozwiązania. Przykładem jest choćby wypłata świadczenia np. z racji choroby śmiertelnej, które zostanie przekazane tylko wtedy, gdy schorzenie zostało zdiagnozowane 6 miesięcy przed zgonem. Jaka jest u nas diagnostyka, każdy wie, dlatego takie zastrzeżenie jest nieco kuriozalne.

Ważne jest też to, żeby dokładnie przedstawić ubezpieczycielowi swój stan zdrowia. W ustalaniu składki ubezpieczenie brany jest pod uwagę wiek, stan zdrowia, a także nałogi. Im mniej dbamy o siebie, tym więcej zapłacimy. O istotności dokładnego opisu swojego zdrowia, przekonała mnie pewna agentka ubezpieczeniowa. Opowiedziała mi o młodym mężczyźnie, który podpisując umowę, pominął niektóre problemy ze zdrowiem. Kilka lat po zawarciu umowy, zapadł na ciężką chorobę. Zgłosił ją ubezpieczycielowi i oczekiwał sporej rekompensaty. Zanim jednak nastąpi wypłata należności, ubezpieczony jest dokładnie sprawdzany. Podczas prześwietlania tego przypadku, dotarto do schorzeń, których zainteresowany wcześniej nie ujawnił. Jako że ubezpieczony, podpisując umowę, deklarował inny stan zdrowia, ubezpieczyciel miał prawo odmowy wypłaty należnych środków.

Wniosek jest taki, że tak jak ubezpieczenie mieszkania czy samochodu – ubezpieczenie zdrowia jest niemal naszym obowiązkiem. Jednak, jak zawsze, trzeba robić to rozważnie. Czytajmy podpisywane dokumenty i nie bójmy się pytać i przedstawiać swoje wątpliwości agentom czy brokerom.

Objawy. Widzisz nieostro, zdarzają Ci się bóle głowy i często mrużysz oczy? Być może czytając książkę, przysuwasz ją blisko twarzy lub mylą Ci się podobne literki? Masz czasami wrażenie, że masz słabe wyczucie odległości i przestrzeni? Jeśli masz tego typu objawy, najlepiej skonsultuj się z dobrym okulistą. Pamiętaj że, im wcześniej dostrzeżesz problem, tym większe masz szanse na zapanowanie nad chorobą.

Astygmatyzm to zaburzenie symetrii obrotowej oka. Rogówka i soczewka nie skupiają odpowiednio światła w siatkówce, przez co odbierany obraz jest rozmazany i zdeformowany. Okulista bez problemu zdiagnozuje problem, jednak, jeśli jednak termin wizyty jest odległy, a my koniecznie chcemy skontrolować nasze oczka, możemy wykonać test przed ekranem (choć ten oczywiście nie zastąpi wizyty w gabinecie!) Wystarczy, że staniesz 5m od monitora i zasłonisz raz jedno oko, raz drugie. Jeśli niektóre linie widzisz jako jaśniejsze, jest duża szansa, że cierpisz na astygmatyzm.

zrodlo: http://www.medyczka.pl/test-na-astygmatyzm-10264

Leczenie.Dostępnych jest kilka form radzenia sobie z tym schorzeniem. Wielu pacjentów chwali sobie specjalnie dobrane soczewki lub okulary ze szkłami cylindrycznymi. Znane jest też leczenie ortokorekcyjne, polegające na zastosowaniu twardej soczewki. Zakładamy ją na noc, by potem przez kilkanaście godzin cieszyć się ostrym widzeniem. Z czasem wystarczy, że założymy soczewkę kilka razy w tygodniu. Jedną ze skutecznych, choć niestety drogich metod, jest leczenie laserowe. Zadowoleni pacjenci przekonują jednak, że warto zainwestować w swoje zdrowie, choć wybór oczywiście należy do nas.

Jakość życia. Gdy zdiagnozujemy problem, nieunikniona jest zmiana trybu życia. Nie spędzajmy wielu godzin przed ekranem, a jeśli już musimy, róbmy sobie przerwy i powiększajmy czcionkę. Warto też pomyśleć o odciążeniu swoich oczu, choćby poprzez zaopatrzenie się w telefon z dużymi klawiszami i wyświetlaczem. Produkuje się dziś telefony, które są czytelne i komfortowe w obsłudze. Są niedrogie i bardzo proste. Przypominają one, że telefon służy przede wszystkim do dzwonienia (dziś, wielu o tym zapomniało). Dzięki naciskowi na funkcjonalność, ominiemy zbędne dodatki, które podnoszą cenę telefonu i spowalniają jego działanie. Znane są różne modele, choćby telefony MaxCom, firmy, która jako pierwsza zauważyła potrzeby niedowidzących. Są też inne marki, jak Barel czy telefony MyPhone, wystarczy poszukać. Ważna jest także odpowiednia dieta i wiele snu, tak abyśmy nie przemęczali naszych oczu.

Wyjdźmy przede wszystkim od tego, że alkohol, niezależnie od tego jakiego rodzaju, jakiej mocy, i w jakiej formie spożywany, to prawdziwa bomba kaloryczna. Co więcej, przyjmowane wraz z procentami kalorie, absolutnie nie niosą za sobą żadnych wartości odżywczych. Są to tak zwane „puste kalorie”.
Jeżeli alkohol spożywamy dodatkowo w postaci kolorowych drinków, wówczas przez zawartość cukrów i tłuszczy, wartość kaloryczna jeszcze dodatkowo wzrasta.
Odpowiedzi na zagadnienie odnośnie tego, że ludzie pijący są szczuplejsi od niepijących, postanowili szukać nawet naukowcy. W ich podjęciu tematu rozparzano również to, czy aby zawarte w alkoholu kalorie nie są innego rodzaju kaloriami, niż te które dostarczamy organizmowi w postaci typowego pożywienia.
Przeprowadzono więc eksperyment, w którym czterdzieści osiem osób podzielono na dwie grupy. W czasie dwóch miesięcy dostawały one dokładnie takie same posiłki, z tym że jedna grupa raczyć mogła się drinkami z sokiem grejpfrutowym z alkoholem, a druga z tym samym sokiem, ale zamiast alkoholu poziom kalorii wyrównano cukrem.
Po ukończeniu doświadczenia okazało się, że osoby z jednej i drugiej grupy nie wykazują jakiś bardzo zróżnicowanych odchyleń od początkowej wagi.
Wniosek okazał się bardzo prosty. Na tyle, że prowadzący badania naukowcy wydawali się być nieco zawiedzeni. Okazało się bowiem, że osoby pijące najczęściej są szczuplejsze od abstynentów dlatego, że alkohol znacznie obniża łaknienie. Ot cała tajemnica. Kiedy więcej pijemy, mniej jemy.

Niewiele osób wie, że bańki pochodzą z medycyny chińskiej i arabskiej. Bańki to szklane zaokrąglone naczynia, posiadające zaokrąglone końce – dla bezpieczeństwa pacjenta. Jako metoda medyczna – tolerowane do połowy XX wieku. Potem wyszły one z kanonu i zostały uznane jako domowy sposób walki z przeziębieniami i infekcjami. Nie istnieją żadne naukowe badania potwierdzające skuteczność baniek w walce z chorobami. Ich zwolennicy twierdzą, że ich działanie polega na pozytywnym działaniu układ odpornościowy, które jest spowodowane ty, że wytworzone w bańce podciśnienia tworzy kontrolowane podbiegnięcia krwawe. Przeciwnicy uważają, że to tylko efekt placebo.

Istniej kilka rodzajów baniek, co wiąże się z tym, że istnieje także kilka rodzajów ich stawiania. Najpopularniejsze i jednocześnie uznawane za najbardziej skuteczne to bańki gorące, nazywane także bańkami ogniowymi. W zwilżoną bańkę wkłada się na cwilę wacik nasączony denaturatem i podpalony. Bańka nagrzewa się, następnie przykłada się ją na plecy aż lekko zassie skórę.

Bańki zimne nazywa się inaczej próżniowymi. Są wyposażone w specjalny zwór, dzięki któremu wytwarza się podciśnienie. Przeważnie można kontrolować poziom podciśnienia dzięki specjalnej skali. Odmianą baniek zimnych są bańki chińskie wykonane z gumy.

Dość kontrowersyjną metodą są bańki cięte. Przed przyłożeniem do skóry naczynia, skórę nacina się na bardzo płytką głębokość. Przystawiona bańka delikatnie wysysa krew.

Funkcjonują również terminy ADD, AADD, AADHD. Pierwszy z nich jest nazwą, która pojawiła się jako pierwsza, ostatni to oznaczenie schorzenia występującego u osób dorosłych.

Pierwsze oznaki zaburzenia można zauważyć już przed piątym rokiem życia dziecka. Charakterystycznym jest tu brak wytrwałości podczas wykonywania różnych czynności, szybkie zniechęcanie się, przechodzenie od jednego zajęcia do drugiego oraz zauważalna, nadmierna aktywność.

Według badań, statystycznie od czterech do ośmiu procent dzieci w wieku od sześciu do dziewięciu lat ma stwierdzone ADHD. Przeważnie są to chłopcy. częstość występowania schorzenia zmniejsza się o połowę z każdym kolejnym wzrostem wieku o pięć lat.

Niestety aż u sześćdziesięciu procent dorosłych, objawy ADHD przechodzonego w dzieciństwie utrzymują się do końca życia. Szczególnie te objawy dotyczące zmniejszonego deficytu uwagi.

mimo licznych badań prowadzonych nad tym zaburzeniem, nadal nie jest znana przyczyna jego występowania. Czynnikami, które jednak mogą znacznie wpłynąć na pojawienie się ADHD lub nasilić jego objawy są uwarunkowania genetyczne, rodzaj diety, a wpływ środowiska społecznego.

Dziecko z ADHD można poznać po takich zachowaniach jak: niepokój ruchowy, nagłe wstawanie z miejsca, chodzenie bez celu, bieganie, machanie rekami, podskakiwanie. Wszystkie te aktywności są całkowicie bezcelowe. Często dziecko z zaburzeniami ADHD po prostu uważane jest za “niegrzeczne”. Pamiętać należy jednak, że takie zachowanie jest w dużej mierze niezależne od dziecka.

Wiadomo o tym, że kobieta w ciąży ma swoje widzimisię – tu ją boli, tam kuje, czasem zapłacze a potem się zaśmieje. Wahania nastroju są czymś naturalnym, dlatego wiele osób je bagatalizuje i nie dostrzega, że mogą one prowadzić do poważnej choroby. Wiele mówi się bowiem o depresji poporodowej, natomiast depresja w ciąży nadal pozostaje ignorowana. Zagrożone nią są głównie te kobiety, które nie planowały ciąży – samotne panie i nastolatki, kobiety samodzielne martwiące się o swoją niezależność, najczęściej jednak panie postrzegają ciążę jako zagrożenie dla zdrowia jej i dla dziecka. Na depresje są mniej odporne także kobiety zamknięte w sobie, mające złe relacje ze swoim partnerem oraz matką, pochodzące z rodzin w których występowały problemy psychiczne oraz które mają za sobą poronienia lub problemowe ciąże.

Choroba jest trudna do zdiagnozowania, bowiem jest często mylona ze wspomnianymi już wahaniami nastrojów. Różnica jest jednak dość wyraźna, bowiem jeżeli wahania oznaczają przeplatanie się radości i smutku, tak depresję charakteryzuje nieustanne pogłębianie się negatywnych emocji. Często następuje wówczas zmiana rytmu dnia, wzrost lub spadek łaknienia, przewlekłe zmęczenie, brak chęci do życia oraz kłopoty z koncentracją i pamięcią. Kobieta ma wówczas bardzo zaniżone poczucie własnej wartości, czuje się niepotrzebna, nic ją nie interesuje a sytuację w której się znalazła odczuwa nie tylko jak beznadziejną, ale także pozbawioną wyjścia.

Na depresję choruje 10-15 procent kobiet będących w ciąży, wiele jednak się do tego nie przyznaje, dlatego tak ważna jest obserwacja i wsparcie bliskich. Nieleczona depresja i powiązany z nią stres w ciąży może być przyczyną poważnych powikłań. Odbija to się także na dzieciach, które są bardziej niespokojne, mają zaburzenia psychoruchowe oraz częściej chorują na przewlekłe choroby somatyczne.

Gdy chorobę na szczęście uda się wykryć, jak należy ją leczyć? W przypadku lekkiej depresji zaleca się jedynie psychoterapię. W poważniejszych przypadkach niestety należy zastosować leki, które nie są obojętne dla zdrowia i prawidłowego rozwoju dziecka. Stosowana jest także elektroterapia, współcześnie uważana za mało inwazyjną i bezpieczną formę leczenia.

Dochodzi do transformacji białaczkowej. W jej wyniku powstają zmienione leukocyty. Następują trwałe zmiany cytokinetyczne, metaboliczne i antygenowe. Przyczyniają się do tego takie czynniki, jak retrowirusy, geny, czynniki zewnętrzne (między innymi promieniowanie jonizujące czy środki chemiczne, zanieczyszczenie powietrza, różnego rodzaju zakażenia). Wszystkie te czynniki w znaczny sposób osłabiają układ immunologiczny.

Rodzaje białaczek:

ostra białaczka szpikowa (AML)
przewlekła białaczka szpikowa (CML)
ostra białaczka limfoblastyczna (ALL)
przewlekła białaczka limfatyczna (CLL)

Leczenie białaczki:

- redukcja ilości komórek białaczkowych:

a) chemioterapia – skutki uboczne są dość demotywujące, ale to jedna ze skuteczniejszych metod

b) powtarzanie kuracji

c) leki dostosowane do biorytmu komórek białaczkowych

- leczenie intensyfikalne – kilka cylki polichemioterapii

- podtrzymywanie remisji

a) redukcja

b) immunoterapia

- leczenie wspomagające

a) leczenie zakażeń

b) leczenie skazy krwotocznej

c) leczenie niedokrwistości

d) odpowiednia dieta

Bardzo istotną metodą leczenia białaczki jest przeszczep szpiku kostnego. Warto zostać dawcą szpiku kostnego, aby ratować ludziom życie. Obecnie można zrobić badania za darmo, dzięki różnego rodzaju fundacjom.